Evenals in voorgaande jaren een verslag van de reis naar Dresden, waaraan 48 personen aan deelnamen.Voor het organiserende comité was de zaak weer rond. Het vertrek was vanaf het bureau in Doorwerth en bij de KMar brigade aan de Thomas á Kempislaan te Arnhem. Het was een busrit van ongeveer 760 km.

De eerste grote rust was bij Kassel en daar werden de broodjes bockworst en braadworst smakelijk genuttigd. Bij de voormalige grensovergang West-Duitsland-DDR werd het even stil in de bus. Oude herinneringen werden opgehaald. Onze buschauffeur vertelde ons dat toentertijd je hart in je keel begon te bonzen als de grensbewakers in de bus kwamen en alle paspoorten innamen.

Na de diverse stops werden we op een parkeerplaats vlak voor de stad Dresden opgewacht door een collega van de politie Dresden, genaamd Dietmar Beil. Deze collega had de op een na oudste TRABANT, als politieauto meegenomen en hij begeleidde ons door de stad naar het Gutshof Hauber Hotel. De eerste indruk van de stad was dat men hard aan het werk is om de stad te moderniseren. De gevolgen van de watersnoodramp waren duidelijk te zien.

Op de binnenplaats van het hotel aangekomen werden wij verwelkomd door de gastvrouw Kerstin Kuhnemund. Een medewerkster, genaamd Heidi, "serveerde" ons de sleutels van de kamers. De kamers waren voorzien van telefoon, kleurentelevisie, baddouche en toilet. Na de kamerverdeling werd er een welkomstdrankje genuttigd waarna er een goede maaltijd werd geserveerd en voor de rest van de avond was men vrij.

De volgende dag vertrokken we per bus naar de Volkswagen fabriek in Dresden (Gläsernen Manufaktur). Na een korte inleiding werd ons de nieuwe Phaeton getoond met alle nieuwe snufjes. "Het wordt de tegenhanger van de "Lexus" werd daar zachtjes gefluisterd. Het personeel dat de laatste hand aan deze voertuigen verricht, werkt met witte handschoenen aan. Het was een korte maar interessante excursie. Vanaf het terrein van de Volkswagen reden we naar Radenberg waar in restaurant Kaiserhof de lunch werd gebruikt.

Tja, en toen, waar een ieder zich op had verheugd, de brouwerij in Radeberg. Welnu, uiteindelijk kwamen we dan aan in de afdeling om het productieproces te proeven. Een gefilterd pilsje of niet, het was van goede kwaliteit.

Na dit bezoek werd het plaatsje Meissen bezocht. Dit plaatsje staat bekend om zijn porselein. Bij een bezoek aan de grootste porselein winkel was al een kop en schotel te koop voor Euro 211.00, laat staan een porseleinenvaas van 0.80cm hoog en met een doorsnede van 0.55 cm. Prijs Euro 16.950.

In dit plaatsje kon met goed de gevolgen zien van de overstroming die daar had plaats gevonden. Een groot drama en voor miljoenen euro's schade. Vanuit Meissen vertrokken we naar ons hotel.

Op donderdagochtend vetrokken we per bus naar het Militärhistorisches Museum der Bundeswehr in Dresden; Het grootste militair museum in Duitsland. Als eerste hingen daar twee imponerende schilderijen met beeltenissen van de Könige von Sachen. Vele uniformen, onderscheidingen, oorlogstuig waaronder zeer oude veldkanonnen e.d. boeken en foto's waren eveneens te zien. Vele porseleinen beelden zijn in de loop der tijd gemaakt van b.v. een Kesselpauker der Gardegrenadiere zu Pferd, Frankreich um 1809 en een Berittener Offizier des Infanterie-Regiments van 1810. Na jaren werd de leiding overgenomen door leiders van de DDR. Nog niet zo lang geleden in 1990 viel de Berlijnse muur en die gevoelens beleefde ieder op zijn eigen manier. Op het terrein van het museum stonden vier gedeelten van de MUUR. Menigeen stond even stil bij het zien van die stukken blokken beton. Voor de liefhebber is dit museum een bezoek waard. De lunch werd gebruikt in het nabij gelegen Heereschule (militaire academie).

's-Middags werd een bezoek gebracht aan de brandweer Dresden (Feuerwehr Dresden Ubigau). Door de commandant brandweer Renkum, Ben Jansen, werd een woord van dank gesproken voor de uiteenzetting en werd er een schildje van de brandweer Renkum en een brandweerman beeldje overhandigd.

Er was nog anderhalf uur over om het centrum te bezoeken. Een ieder deed dat op zijn eigen manier. In Dresden wordt hard gewerkt aan de wederopbouw van de stad die onder diverse omstandigheden te lijden heeft gehad.

‘s-Avonds werd het diner gebruikt in het hotel en werd onze gids, die ons twee dagen had rondgeleid, in het zonnetje gezet. De korpschef van de deelstaat Sachsen, Brigadegeneraal Herr Pilz, vereerde ons tijdens het diner met een bezoek en gaf een korte uiteenzetting van zijn korps. Ook vertelde hij over de gevolgen van de watersnoodramp. Honderdtachtig collega's hadden in een dag hun totale huisraad verloren en een collega verloor zijn vrouw. Tevens waren collega´s van de IPA aanwezig. De reisleiding bedankte tijdens het diner de collega van de Dresdener Polizei, Dietmar Beil, die ons gedurende 2 dagen op voortreffelijke wijze had begeleid. Ook het personeel van het hotel werd in figuurlijk de bloemetjes gezet. De avond werd afgesloten in het hotel.

De vrijdagmorgen waren voor enkele personen moeilijke uurtjes. Het was stil in de bus, maar tegen 11.30 uur werd het weer wat rumoeriger en werden de moppen weer met smaak verteld. Onze lunchpauze was bij Hannover.

Vervolgens gingen we naar het Ei van Columbus te Beekbergen waar het traditionele slotdiner werd genuttigd. Dit keer was het een lopend buffet en van uitstekende kwaliteit. Door Jos Rouwen werd een woord van dank uitgesproken aan het bestuur.

Omstreeks 19.00 uur verlieten we het restaurant en reden we naar de aankomstplaatsen in Doorwerth en Arnhem.

Bij dezen wil ik CEES ROOZENBOOM, Izak Mauritz, en Henk Slots hartelijk danken, namens de gehele ploeg van Polmarco, voor hun geweldige inzet en doorzettingsvermogen om dit soort reizen te organiseren en tot een zeer goed einde te brengen. Dank eveneens aan chauffeur Rinus deWit die ons toch weer veilig thuis bracht.

In 2003 gaan we vier dagen naar Nürnberg en wel van (LET OP) dinsdag 30 september t/m vrijdag 3 oktober 2003 !!!
Met vriendelijk groet, Jan D. Tebbes