Deutsche version

Het is dinsdag 17 oktober 2006 even voor 07.00 uur. Vanuit een nog nachtelijk Doorwerth komen diverse mensen uit allerlei straatjes aanlopen met weekendtassen en koffers richting een bus van de BETUWE EXPRESS die staat opgesteld voor het Politie bureau in Doorwerth.

De opmerkzame voorbijganger ( zo die er is) zou het onmiddellijk opvallen dat iedereen een blik heeft van: het gaat weer gebeuren. En inderdaad voor de eenentwintigste keer heeft POLMARCO wederom een vierdaagse reis georganiseerd in en rondom Keulen.

Om 07.00 uur vertrekt de bus met de eerste opstappers naar Arnhem. Aan de Westervoortsedijk stapt de tweede groep deelnemers op. Op de A12 richting Keulen bij Bergh sluit zich als laatste een kleine derde groep aan. Het gezelschap is dit jaar wat uitgedund door diverse omstandigheden. Normaal gaan 50 personen mee nu "slechts" 36. De stemming is er als van oudsher niet minder om.

Om 09.00 uur wordt de eerste pleisterplaats aangedaan zodat de rokers hun nicotinegehalte weer op peil kunnen brengen. Na een kwartiertje wordt de reis voortgezet richting het stadje Zons. Het weer is stralend hoewel fris. In Zons konden we kennis nemen van een oud vestingstadje met nog aanwezige toegangspoort en stadsmuur. Helaas was de bebouwing binnen die muur maar beperkt aangepast zodat het geheel wat afbreuk leed aan de oorspronkelijk bedoeling. Ondanks ( of misschien wel dankzij) het feit dat vrijwel niemand het stadje kende (althans die indruk bestond) is het iedere keer weer opmerkelijk hoe snel men kans ziet om hetzelfde etablissement ( ZUR POST) op te zoeken ten einde zich te laven aan koffie of iets sterkers.

Na dit bezoek dat ca anderhalf uur duurde werd de reis voorgezet naar Raststätte "Vier Winden" waar we een lichte lunch konden gebruiken. Na dit intermezzo werd de reis voortgezet naar een bruinkool groeve waar in zogenaamde dagbouw bruinkool gewonnen wordt. Normaal worden gasten ontvangen in het informatie centrum maar omdat een totale buisbeuk van de waterleiding het voorterrein onder water gezet had en de watervoorziening daardoor totaal onderbroken was werd van de nood een deugd gemaakt en direct begonnen met de rondleiding. Onder de deskundige voorlichting van Nicole, onze gids, werd met de bus een rondgang gemaakt door de groeve waarbij we konden zien met welke zware " ontgravingmachines "de kool gewonnen wordt. Het transport via kilometers transportband is ook bijzonder indrukwekkend. Alles is hier groot en overweldigend. Om en paar getallen te noemen welke dit onderstrepen:

Het graafdeel waaraan de bakken zitten heeft een diameter van ca 22 meter. In elke bak ( 21 stuks) is plaats voor een VW golf; De machine heeft 22. 000 pk nodig om het werk te kunnen doen; afhankelijk van het soort machine wordt per dag 240.000 ton ( grootste machine) aan bruinkool gewonnen; De jaarlijkse productie ligt rond de 55 miljoen ton bruinkool per jaar; De totale oppervlakte van de groeve zo'n 2500 km2 beslaat.

Het is van zelfsprekend dat een dergelijke ontgraving een enorme impact heeft op het milieu en de ook op al jaren bestaande dorpjes die hiervoor moesten worden verplaatst. Vandaar dat ook een bezoek werd gebracht aan een zogenaamde " Neusiedlung " complete nieuwe dorpen die uit de grond zijn getrokken om mensen te verplaatsen. De gids noemde kort een aantal problemen waarmede men te maken krijgt als je complete dorpen gaat verhuizen, zoals daar zijn, problemen met ouderen die niet meer weg willen, begraafplaatsen en gebouwen voor sociaal contacten die totaal nieuw moeten worden opgezet met voorbij gaan aan emotionele waarden. Een breed scala aan problemen passeerde de revue.

Daarna kwam de vulinstallatie welke de wagons vult aan de beurt. De verzamelde bruinkool wordt via transportbanden naar een vulterminal voor treinen gevoerd. De vulling per wagon ca 100 ton wordt in een minuut gestort zodat een trein van 15 wagons wat gebruikelijk is, in een kwartier geladen is en vertrekken kan.

Van de gewonnen bruinkool wordt ca 90% gebruikt om stroom op te wekken de rest wordt voor andere doeleinden gebruikt met name om er grondstoffen voor andere producten uit te winnen. Na exploitatie van de gebieden blijven er enorme "gaten" over. Het ligt in de bedoeling hier water recreatie te gaan ontwikkelen. Het zogenaamde recultiveren van grond.Tot slot werd dan nog het uitgestelde bezoek gedaan aan het informatiecentrum waarbij we op de maquette alles nog eens in klein beeld konden zien.

Daarna werd de reis vervolgd naar het hotel "Ascari" in Pulheim wat ongeveer 13 kilometer van Keulen verwijderd ligt. Nadat iedereen zich in gecheckt had en de kamers betrokken waren kon de inwendige mens verstrekt worden.

Eerst met een versterkend drankje en later om 19. 00 u met een heerlijk avonddiner. Woensdagmorgen 18 oktober moest iedereen redelijk vroeg uit de veren omdat we om 08.30 u zouden vertrekken naar het hoofdbureau van politie in Keulen.
Na enig geharrewar over de parkeerplaats van de bus waarbij iedereen het gevoel kreeg dat we hier nooit meer weg zouden komen, werden we ontvangen door Ulli Notteman en zijn collega. Er volgde een duidelijk en uiterst complete Power-Point presentatie waarin heel veel aspecten over Keulen aan bod kwamen. Om een paar zaken op te noemen: Keulen beslaat ca 405 km2 en heeft ongeveer een miljoen inwoners waarvan ongeveer vijftigduizend een dubbel huisadres hebben. De Politie heeft ongeveer 4000 mensen in dienst alsmede 27 diensthonden en rond 900 voertuigen. Totaal budget € 24.000.000,- per jaar.
Na deze presentatie werd de groep in tweeën gesplitst. Een groep bracht een bezoek aan de meldkamer met het daaraan gekoppelde crisiscentrum. Duitsland kent in tegenstelling tot Nederland geen geïntegreerde meldkamer en beschikt ook ( nog) niet over digitale verbindingsnetten. Uit randopmerkingen op te maken steekt dit wel (Nederland ligt wat dat betreft voor). De andere groep werd rondgeleid in het arrestantencomplex, waarbij de complete afhandeling en in verzekering stellen van een arrestant duidelijk werd uitgelegd met juridische aspecten en randvoorwaarden. Het bezoek werd beëindigd met een lunch in de politiekantine. Een lunch die als rijkelijk verzorgd mag worden omschreven.

's Middags vanaf twee uur stond de binnenstad van Keulen centraal. Om het geheel wat overzichtelijk te houden werd ook hier weer de groep in tweeën gesplitst en werd onder leiding van twee gidsen belangrijke en toeristische punten in de stad bezocht. Bijzonder hieraan was dat begonnen werd bij een "tankstation" (Brauhaus) waarbij alvast een biertje gedronken werd om de excursie soepel te laten verlopen. Tijdens de stadswandeling verdampt natuurlijk het nodige vocht en moest intussen bijgetankt worden. Hierin was voorzien omdat in de route een tussentankstation was opgenomen. Om alle misverstanden uit te sluiten weer een Brauhaus. Nadat iedereen voldoende was voorgelicht over het Romeinse en het Frankische verleden van Keulen met alle daarbij behorende aspecten zoals de perfecte watervoorziening via aquaducten door de Romeinen, en de daarop volgende periode van Franken die duidelijk een mindere lichaams- en hygiëne cultuur hadden wat zich manifesteerde in epidemieën( de Pest). De stadsrondgang eindigde om ca 17.00 uur. Daarna gingen we met de bus terug naar Pulheim om te gaan dineren uiteraard voorafgegaan door een drankje. Het diner liet weinig te wensen over.

Donderdag 19 oktober was het om 08.30 uur weer tijd om de bus te betreden na een uitgebreid uitstekend ontbijt waarbij zoals iedere morgen de keuze ruimschoots was. Omdat Rinus een betere parkeerlocatie had gevonden moest George Snijder zijn kwaliteiten als verkeersregelaar tonen wat hem natuurlijk glad afging. Met het huidige verkeersaanbod zijn tijden altijd moeilijk te plannen.
Nu waren we binnen 30 minuten ter plaatse en dus iets te vroeg op de FORD fabrieken. Maar dat mocht de pret niet drukken want we werden ontvangen in een museale omgeving waarin oude voertuigen stonden zodat iedereen ruimschoots aan zijn trekken kwam. Na een bijzondere presentatie welke op meerdere beeldschermen te volgen was over verleden, heden en toekomst van FORD begon de rondleiding in de fabriek. Dit keer niet lopend maar vanuit kleien wagentjes getrokken door een trekkertje waarop de gids zijn toelichting gaf. Wat opviel was het hoog gehalte aan robots in de productie. Daartegenover werd de onderdelen aanvoer nog met mankracht gedaan. Indrukwekkend zijn altijd de cijfers, een auto per 40 seconden loopt van de band. Na deze rondleiding was er een "lichte" lunch bestaande uit goulashsoep en een broodje. De catering van FORD is niet met restjes blijven zitten. Dan kan ook niet anders want het was meer vlees dan vocht.
De middag mocht zelf worden doorgebracht in Keulen waarbij vanwege de regen het programma met een uur was ingekort tot 16.00 uur . Daarna vertrek naar het hotel. Na een wat langere rustpauze als normaal tussen de aankomst en het diner werd om 18.00 uur toch iedereen dorstig zodat de bar weer geheel gevuld was met deelnemers aan de POLMARCO reis. Een ding is zeker over het barbezoek behoeft zich de directie van het hotel niet te beklagen.
Om 19.00 uur werd het diner genuttigd bestaande uit uiensoep als voorgerecht en rodekool rundvlees en gekookte aardappelen als hoofdgerecht. Afgesloten werd met koffie . Daarna was de bar weer aan de beurt.
Vrijdagmorgen 20 oktober. Voor je het beseft ben je alweer aan de laatste dag bezig. Na wederom een goed ontbijt checkte iedereen uit. Vertrokken werd om 08.45 uur richting Keulen alwaar de IPA twee gidsen had geregeld van de politie Keulen om een excursie te doen door de dom van Keulen en in de naaste omgeving. We werden ontvangen door de heren Ludwig Kroner en Johannes Holl. De groep werd wederom gesplitst in twee groepen. Een groep bezocht de kathedraal, terwijl de tweede groep de omgeving aandeed. Met name Ludwig Kroner bleek een lopende encyclopedie. Dit was niet verwonderlijk want zoals hij zelf zei was hij niet alleen opgeleid politiebeambte maar zeker zo belangrijk ook theoloog. Met die opleidingen is hij de zielzorger onder de politiebeambten, een politieaalmoezenier zou je kunnen zeggen. Geen enkel detail van de kerk was hem onbekend.
De dom van Keulen is gebouwd in de gotische periode en werd begonnen in 1248 op een plek waar al vijf kerken gestaan hadden en op dat moment nog een stond. Met name het koor van de bestaande kerk werd nog lang gebruikt tijdens de bouwperiode welke overigens tot ruim 1880 duurde. De gotisch bouwstijl was toen allang verleden tijd maar de kerk werd afgebouwd op basis van de oude plannen. Belangrijkste drijfveer was niet zozeer de gotisch bouwstijl dan wel het feit dat een monument voor de Duitse eenheid nodig was. Bismarck had namelijk kort darvoor alle kleine Duitse staatjes tot een Bondstaat verenigd. De excursie buiten ademde veel overeenkomst met de rondgang van woensdag middag. Een ding weten we zeker de verhouding tussen Köln en Düsseldorf is nog steeds een competentiestrijd. Het grapje van: waarom heeft Nero Rome aan laten steken, antwoord omdat Düsseldorf er nog niet was, is meer dan eens herhaald.
Na de excursie rond en in de Dom werd de lunch gebruikt in de "Schreckenskammer". Eerste een pilsje, daarna heldere soep en tot slot Kalte Platte, een uitstekende lunch.
Na de lunch werd een bezoek gebracht aan het chocolade museum van LINDT. Hier werden we uitgebreid voorgelicht hoe cacao verwerkt wordt tot diverse chocolades. Na deze voorlichting en bezoek aan het museum kon men voor het thuisfront diverse chocolade producten kopen van repen tot bonbons.
Om 15.30 uur werd de terugtocht richting Nederland begonnen. Het slotdiner was geregeld in "Het oude Posthuis" in Elten. Als voorgerecht een heldere soep en als hoofdgerecht een schnitzel van enorme afmetingen met frites en saladeschotel.
Nadat de groep Bergh zelfstandig was vertrokken werd de groep Arnhem weer teruggebracht naar de Westervoortsedijk en de groep Doorwerth nam om ca 20.00uur afscheid in Doorwerth.
Voor volgend jaar is naast een dagtocht wederom een vierdaagse reis gepland en wel van 9 tot en met 12 oktober 2007. In dit geval richting België (Dinant en omgeving). We hopen dat iedereen dan weer van de partij is.
Epiloog
Ik hecht er waarde aan om als schrijver van dit reisverslag in deze epiloog mijn totaalbevinding kort neer te leggen. Ook deze reis kenmerkte zich weer door een hoog gehalte aan kwalitatief goede excursies en bezoeken. De keuze van het hotel bleek wederom een goede te zijn. De sfeer was uitstekend waaraan het over het algemeen goede weer ook meewerkte. Merkbaar is dat in de loop der tijd een wat ik zou willen omschrijven als Polmarco gevoel is ontstaan, dat zich althans bij deze vierdaagse reis manifesteert en een duidelijk voelbaar en warme kameraadschappelijk band geeft. Ik hoop voor iedereen dat we daar nog jaren samen van mogen genieten.

Oosterbeek, 11 december 2006
L.Th.J. ( Ben) Jansen